Depersonalisatie en derealisatie begrijpen
Depersonalisatie en derealisatie, vaak afgekort als DPDR, zijn klinische aandoeningen die worden gekenmerkt door een afstandelijke waarneming van de omgeving en van zichzelf. Patiënten beschrijven vaak het ervaren van een surrealistische duizeligheid, waarbij ze het gevoel hebben zich in een droomachtige toestand te bevinden.
Deze symptomen kunnen zowel episodisch als aanhoudend optreden. In ernstige gevallen kunnen patiënten niet in staat zijn emoties te voelen door de diepgaande onthechting die ze ervaren van hun omgeving en van zichzelf.
Cannabis en DPDR: Het verband
Hoewel DPDR kan voorkomen bij personen die nog nooit cannabis of andere drugs hebben gebruikt, is een terugkerend verhaal dat deze surrealistische symptomatologie voor het eerst manifesteerden tijdens cannabisgebruik en sindsdien aanhoudt. Sommige patiënten beschrijven het als een aanhoudend gevoel van "high" zijn lang nadat de daadwerkelijke intoxicatie is verdwenen.
Is cannabis de boosdoener?
Het is cruciaal om te begrijpen dat, net als bij psychoses, cannabis niet de primaire trigger is. Cannabis kan niets in de psyche induceren dat niet al latent aanwezig was en uiteindelijk aan de oppervlakte zou zijn gekomen. Net zoals een latente psychose kan worden geactiveerd door cannabis, kan een latente DPDR worden getriggerd door cannabisgebruik, vooral wanneer het THC-gehalte hoog is en de stemming van de gebruiker negatief is.
Ongeveer 2% van de bevolking draagt een latente DPDR, die plotseling kan manifesteren als gevolg van verschillende emotionele invloeden, zoals langdurige stress, traumatische ervaringen of zelfs cannabisgebruik.
DPDR: Een beschermingsmechanisme van de hersenen?
Het huidige wetenschappelijke inzicht suggereert dat acute DPDR een beschermingsmechanisme van de hersenen kan zijn, dat het beschermt tegen emotionele overbelasting. De uitdaging ontstaat wanneer dit mechanisme overreageert, wat leidt tot een langdurige ontkoppeling tussen de buitenwereld en de emotionele ervaring.
Of de triggerende stimulus nu een traumatische alledaagse situatie is of een angstaanjagende drugsinvloed, is irrelevant; beide kunnen deze beschermende functie activeren.
Prohibitie en de gevolgen ervan
Straatcannabis, gemakkelijk verkrijgbaar door bureaucratische uitdagingen in verband met voorgeschreven medicinale cannabis, is bijzonder gevoelig voor het induceren van DPDR. Veel cannabissoorten zijn tegenwoordig overgefokt, bevatten hoge THC-niveaus en verwaarloosbare CBD, wat sommige bijwerkingen van THC kan tegengaan.
Een gereguleerde markt met kwaliteitscontroles zou een THC-limiet kunnen instellen en een minimaal CBD-gehalte kunnen garanderen, waardoor overmatige THC-reacties worden verminderd. Een hogere vatbaarheid voor DPDR bestaat tijdens de adolescentie, een ontwikkelingsfase voor de hersenen. Volledige legalisatie en strikte regulering zouden jeugdige cannabisconsumptie effectiever kunnen voorkomen dan de huidige maatregelen.
DPDR aanpakken: De medische benadering
De conventionele geneeskunde heeft nog geen goedgekeurde medicatie die specifiek gericht is op DPDR-symptomen. Af en toe worden angstverminderende medicijnen zoals SSRI's voorgeschreven, aangezien DPDR vaak samengaat met verhoogde angst of depressie.
De behandeling richt zich voornamelijk op gedragstherapeutische benaderingen, voornamelijk cognitieve gedragstherapie. Het primaire doel is om de aandacht af te leiden van de symptomen en opnieuw te richten op andere activiteiten, waardoor de hersenen geleidelijk worden geconditioneerd om hun perceptie te veranderen.
Het potentieel van CBD
Er zijn aanwijzingen dat CBD niet alleen de kortetermijnbijwerkingen van THC kan verminderen, maar ook DPDR zelf kan verlichten. CBD staat bekend om zijn antipsychotische en angstverminderende eigenschappen. Een verhoogde angstperceptie is een centrale symptoomversterker van DPDR.
Angst voor de symptomen kan een vicieuze cirkel creëren, waardoor ze aanhouden. Hoewel er beperkt klinisch onderzoek is naar CBD en DPDR, toonde een studie uit 2011 aan dat CBD gevoelens van depersonalisatie en derealisatie verminderde.
